Μελέτη Εξόδου


του Τάσου Θεοφιλογιαννάκου

21.01.2010

Στενοχωρημένος εξέρχεται από το χώρο εργασίας του. Μετράει τα αργά βήματα του  στην  οδό  Ακαδημίας.  Προσέχει  τις πλάκες στο  πεζοδρόμιο. Σκύβει χάμω. Νοερά  σωριάζεται  στου  κήπου  το χώμα, απέναντι από το πνευματικό κέντρο του  Δήμου  Αθηναίων.  Πείθεται  για  του  σκώληκα  τη  δόξα  που   ελικοειδώς κατατρώγει  όπως  τα  φύλλα  του  θάμνου και εκείνον. Ναι, η εξέλιξή του θα είναι αυτή η ίδια η ανόργανη ύλη. Ούτε λέξη για φως λοιπόν; Ούτε λέξη για ήλιο; Μα και από αυτές τις λέξεις κατέρχεται γυμνός – από παιδί δυσκολευόταν να εκφραστεί, «αυτός αυτού» έλεγε και ο πατέρας του θύμωνε. Να στέκει ένας παραλυμένος στο πλάϊ του θωρεί – χωρίς λόγια είναι τούτη η σκηνή – μόνο οι μύγες που βακχεύουν σε ατέλειωτο κυνηγητό γύρω τους περιγελαστικά τους στεφανώνουν. «Τα μαμούνια ετούτα μας ξεπέρασαν στη λόξα και στην όρεξη» σκέφτεται. Επιμένει να αναρωτιέται στα σοβαρά μήπως οι πέτρες είναι ανώτερες από τον άνθρωπο. Τα βάζει με τους ποιητές που διάβασε έφηβος. Εργολάβους της αλήθειας τους ονομάζει, βιομηχάνους υβριδικών προϊόντων λεξιλογίων και παραδόσεων. Άδικος είναι στην κρίση του το ξέρει. Νοσταλγεί με αδημονία τα περιγραφέντα τοπία τους, τις εικόνες τους, αλλά δεν μπορεί να χωνέψει το καλότεχνο ψέμα των στίχων τους, που ως χαίνουσες πληγές ανοίγουν απρόσμενα και σε λαβυρινδώδεις στοές μεταλλείων εγκλωβίζουν. «Γιατί είπανε τον Καρυωτάκη μικρό ποιητή; Άραγε τα βόλια δε ζυγίζουν πιότερο από τις λέξεις; Mήπως τα ηδύλεκτα ποιήματά τους είναι άλλο τι από ενεών ιχθύων πλεύση, απατηλή μαρμαρυγή αστέρων πηγμένων στο μελανό στερέωμα που δεν αποκρίνεται;» χολιάζει απαρηγόρητος από τη μια και από την άλλη ετεροβαρώς τείνει να αναγνωρίσει ως πρόκληση το δοξολογικό σταχυολόγημα των πραγμάτων εκ μέρους τους. Αμφιταλαντεύεται ωστόσο και πάλι και τους ελέγχει γιατί δεν έγιναν άρτος προσφοράς που θα τον κουβαλάει στον κόρφο του, θα τρώει, θα καλεί σε σύναξη τα περιστέρια, φίλους και εχθρούς αντάμα και δε θα πεθαίνει ποτέ. «Σε ποιόν ποιητή να πιστέψω λοιπόν όταν δε μπορώ να μοιραστώ μαζί του τη θάλασσα, τα αγκάθια, τους ασφόδελους, τους ασπάλαθους και τα τοιαύτα, μην πω τα ποικίλλα χρώματα και τις οσμές, άσε τις ελιές και τα φεγγάρια, τις ανατολές και τα λιογέρματα;” ερωτά ή μάλλον εξομολογείται τη φτώχεια και αδυναμία του να ενσωματωθεί στα κοινά, να συλλάβει τον κόσμο καθαρό αναγεννώντας τον πάλι από την αρχή. Δύο λόγια μόνο τον συνέχουν ακόμα, έναυσμα απόκοσμης χαράς και ελπίδας από τα χείλη ενός γέροντα «Χριστός Ανέστη, παιδί μου». Απόγευμα εσπερινού της αγάπης ήταν, όταν προσκύνησε το ευαγγέλιο και φίλησε το χέρι του «παππού». Λένε ότι λίγες ώρες  πριν  πεθάνει,  πέρασε – ο παππούς – από όλα τα κελλιά και – με την έκπαγλη όψη της αμετάθετης πατρικής αφοσίωσης ως τελευταία παρακαταθήκη της υποσχεμένης κοινής ανάστασης – αποχαιρέτησε διακριτικά τις μοναχές. “Τι αγρυπνία έχει να γίνει απόψε!” τον άκουσαν κάποια στιγμή να αναφωνεί. Την ώρα της θείας λειτουργίας ίδρωνε ο παππούς και το πρόσωπό του έλαμπε μαρτυρούν άνθρωποι. Μια φορά στον αυλόγυρο – ενώ οι θλίψεις και οι δυσκολίες δεν έλειπαν – έμπλεος χαράς ουράνιας και ευχαριστίας, εξακόντισε το σκούφο και την καρδιά του προς τα άνω. Την χάρη ετούτη παρακαλεί να συναντήσει στο διάβα του!

(Δυστυχώς ό,τι λάμπει σήμερα και ηχεί – γιατί το φυσικό φως πάνω από τους πολεοδομικούς τάφους μας είναι μουντό, αδιάφορο και βουβό, όπως τα μάτια του κατεψυγμένου ψαριού, ενώ το ηλεκτρικό κανοναρχεί και συντηρεί τη σκοτοδίνη μας – ό,τι φωταγωγεί στιγμιαία σαν διάττων αστέρας, μέσα στην ατέρμονη σιωπή μας, είναι τα αυτόφωτα πυρηνικά κορμιά των στρατολογημένων τρομοκρατών που εκρήγνυνται. Αλλοίμονο! Η άλλη εκδίκηση θα έρθει αργά μυστικά άνευ παρατηρήσεως. Πιο κατανυκτικό από τα λόγια όμως μου φαίνεται είναι να γαβγίζουμε ή των αλόγων το χλιμίντρισμα να μιμούμαστε. Να μπαίνουμε μέσα στα χαρτιά μας και να τα εγκαταλείπουμε αίφνης εξορμώντας αγαλλομένω ποδί στην αίθρια ημέρα του Πνεύματος. Με τα μάτια στραμμένα στου ουρανού το γαλάζιο να δακρυρροούμε. Των πουλιών τις τρίλιες, από την κρυψώνα των κλαδιών στων αγράφων τα όρη να πανηγυρίζουμε. Να ανασαίνουμε μεθυστικά τους αέρηδες από όλα τα μήκη και τα πλάτη, μόλο που της πηγής τους το πρόσωπο δεν το έχουμε δει ακόμα. Να αρμενίζουμε αδαείς όταν γράφουμε με επιφωνήματα έκπληξης και οπλισμένοι με άναρθρους φθόγγους ευχών και απορίας να καταπλέουμε αβαρείς στο απάνεμο λιμάνι – μη φοβάσαι αδελφέ μου, από εκεί θα μας παραλάβουν μεταγωγικά αεροπλάνα. Τέλος και νυν και αεί να προσελκύουμε τη γυναίκα μας – όταν από την κοινή κλίνη εγειρόμαστε- στο παράθυρο, με κάθε ευκαιρία, γιατί είναι Πάσχα εκεί έξω..!..;;..!..

Θαρσείτε! Για να ταξιδέψουμε χρειάζεται εγκαρτέρηση δύναμη και παλληκαριά!

Μήπως αυτό είναι η ποίηση τελικά; Κατάνυξη και συντριβή στην έξω θέα – όταν της φυλακής τα ντουβάρια υγραίνονται με μύρο και δονούνται από παράλογο λάκτισμα ελπίδας- ώσπου να συναπαντηθούμε με αποδημητικά χορεύοντας;

Μήπως αυτό είναι η ποίηση τελικά; Άνοιγμα των φτερών και εν τέλει πέταγμα;

Είθε να σωθούμε από τη βιασύνη τη φλυαρία τα λογοτεχνικά ηδύλεκτα, αλλά και  την πυρηνική εκρηκτική φόρτιση των ιδεολογιών..Αν εθιστούμε στο θόρυβο και τη βία δε θα μπορέσουμε να μετατρέψουμε τους τάφους μας σε σήματα και προσκλητήρια πουλιών και αγγέλων για την ένδοξη αναστάσιμη συναυλία..όπου θα συμμετέχει ο κελαρυσμός γάργαρων νερών και ..το κάθε τι πάλι..

Ως την ώρα εκείνη μην εμπιστεύεστε κανέναν! Αντισταθείτε στους λόγους των ανθρώπων!

Αιωνία η μνήμη των ποιητών και ελαφρύ ας είναι το χώμα που τους σκεπάζει.

Συγχωρέστε την αμφιταλαντευόμενη κρίση μου. Δεν έχω λογοτεχνικά κριτήρια.

Αγαπώ όμως τον Λόγο σαν ψωμί κρασί και τραγούδι!)

Advertisements
This entry was posted in Εκφορές and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s