Θρησκειακές διεργασίες ἐνόψει Παγκόσμιας Διακυβέρνησης

Τή Δευτέρα 30 Μαΐου ἔλαβε χώρα στό Ἐθνικό Ἵδρυμα Ἐρευνῶν ἡ Διάλεξη-Συζήτηση μέ θέμα «Παγκοσμιοποίηση & Χριστιανισμός: Πολιτιστικές Ταυτότητες καί Παγκόσμια Διακυβέρνηση» μέ ὁμιλητές το γάλλο ἰησουίτη Pierre de Charentenay, ἀρχισυντάκτη τοῦ γαλλικοῦ περιοδικοῦ Etudes καί τόν Σταῦρο Ζουμπουλάκη, ἀρχισυντάκτη τοῦ περιοδικοῦ Νέα Ἑστία.

Ο Pierre de Charentenay ξεκίνησε τήν ὁμιλία τοῦ ἀναφερόμενος στά προβληματικά χαρακτηριστικά της παγκοσμιοποίησης καί στίς προκλήσεις πού καλοῦνται νά ἀντιμετωπίσουν οἱ Χριστιανοί. Ἔθεσε παραμέτρους ὅπως ἡ καταστροφή τοῦ περιβάλλοντος, ἡ ἰδιωτικοποίηση τῶν πρώτων ὑλῶν, ἡ ἐπικίνδυνη ἐνίσχυση τῶν πολυεθνικῶν, ἡ ὁμογενοποίηση τῶν καταναλωτικῶν ἐπιλογῶν (στίς ὁποῖες περιέλαβε καί τά πολιτιστικά προϊόντα), ἡ ἀντιχριστιανική φύση τοῦ καπιταλισμοῦ καί ἡ ἐπικράτηση τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος καί τοῦ ἀγνωστικισμοῦ. Στή θετική πλευρά τοποθέτησε τή δυνατότητα εὐκολότερης διάδοσης τῶν πανανθρώπινων χριστιανικῶν ἀξιῶν.

Ὅρισε δύο ζητούμενα. Πρώτον: τήν ἐφαρμογή πολιτικῆς ἐνίσχυσης τοῦ πολιτισμικοῦ τοπικισμοῦ – μέ οἰκονομικά καί ἄλλα μέσα – σέ συμφωνία μέ τίς πανανθρώπινες ὑψηλές ἠθικές ἀξίες πού προϋποθέτουν τό σεβασμό στίς μειονοτικές ἰδιαιτερότητες, τή διαφύλαξη τῆς δημοκρατίας καί τήν τήρηση τοῦ νόμου. Δεύτερον: τήν ἀνάγκη παγκόσμιας διακυβέρνησης ἀπό μία ἀνώτατη ἀρχή, κοινῆς ἀποδοχῆς, μέ ἱκανότητα θέσπισης παγκόσμιων κανόνων, ἡ λειτουργία τῆς ὁποίας νά εἶναι θεμελιωμένη καί αὐτή στίς πανανθρώπινες ἠθικές ἀξίες πού ἄλλωστε προάγονται καί ἀπό τόν Χριστιανισμό. Ἄν καί δέν ἦταν σαφής γιά τό ποιός θά μποροῦσε νά ἀναλάβει ἕναν τέτοιο ρόλο, κατέδειξε τά πλεονεκτήματα πού μποροῦν νά προκύψουν ἀπό τήν ἰσχυροποίηση ὑφισταμένων θεσμῶν, ὅπως τοῦ ΟΗΕ, τοῦ ΔΝΤ καί ἄλλων παγκόσμιων ὀργανισμῶν, καί τήν μεταξύ τους συνεργασία.

Ὁ Σταῦρος Ζουμπουλάκης, ἀντιπαρέθεσε ἀρχικά τήν ἐπέλαση τοῦ Ἰσλάμ στήν Εὐρώπη μέ τήν ἀδιαφορία τῶν Εὐρωπαίων γιά τήν χριστιανική τους παράδοση. Ἡ ἀντίδραση τῶν συνειδητῶν Χριστιανῶν χαρακτηρίζεται ἀφ’ ἑνός ἀπό τήν ἀναδίπλωσή τους στό ἐσωτερικό των χριστιανικῶν κοινοτήτων καί τήν ἀποκοπή τους ἀπό τόν ὑπόλοιπο κόσμο (νέος χριστιανικός μειονοτισμός), καί ἀφ’ ἑτέρου ἀπό μία προσπάθεια ἐπανευαγγελισμοῦ του μή μουσουλμανικοῦ ἀναπτυσσόμενου κόσμου. Ἐπιπλέον, ἐπεσήμανε τήν ἀνάγκη προβολῆς τῆς σπουδαιότητας τοῦ Χριστιανισμοῦ στή διαμόρφωση τῆς εὐρωπαϊκῆς πολιτισμικῆς ταυτότητας. Ἀναφερόμενος στή θλιβερή διαπίστωση ὅτι ὁ Χριστιανισμός ἀποτελεῖ τήν πιό διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως – ἀκόμη καί στό φυσικό του χῶρο – ὑποστήριξε τήν ἀνάγκη προώθησης καί ὑπεράσπισης τῶν χριστιανικῶν θεμάτων σέ ἕναν διάλογο μέ τίς ἀπό καιροῦ ἐθνικοποιημένες εὐρωπαϊκές ἀρχές. Γιά τήν ἐπίτευξη τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, ἔκρινε ἀναγκαῖο ν’ ἀναπτύξουν οἱ χριστιανοί μία νέα κοσμικοποιημένη γλώσσα, προκειμένου νά γίνουν κατανοητοί.

Ἡ συζήτηση αὐτή ἔχει ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον, ἀπό τή στιγμή πού βρισκόμαστε ἐνώπιον μίας ἀναδιαμόρφωσης τῶν διεθνῶν θρησκευτικό-πολιτισμικῶν ἰσορροπιῶν. Ἐντούτοις, ἡ πραγματοποίηση τῆς ἐκδήλωσης σέ ἑλληνικό ἔδαφος, ἐπιβάλλει νά ἐπιχειρηθεῖ ἡ προσέγγιση τοῦ θέματος μέ ὀρθόδοξες προϋποθέσεις. Θά περιοριστοῦμε σέ μερικές ἐπισημάνσεις:

  • Στήν ἐκδήλωση συμμετεῖχε ἕνας φιλόλογος καί ἕνας ἰησουίτης ἐνῶ ἀπουσίαζε ἡ ἑλληνική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. (Δέν προσεκλήθη κανείς;)  Ἔτσι κυριάρχησε ἡ ἀπολυτοποίηση τῆς πολυπολιτισμικότητας ὅπως ἐπιτάσσει ἡ νέα ἐποχή καί ἀγνοήθηκε τό γεγονός ὅτι ἡ χριστιανική πίστη ξεπερνᾶ τά ὅρια τῆς πολιτισμικῆς ἔκφρασης.
  • Ἡ ἐκδήλωση αἰφνιδίασε ἔχοντας τή μορφή ἀνοιχτῆς πρόσκλησης σέ δράση μέ σκοπό τή διαδραμάτιση ἐνεργοῦ ρόλου τῶν Χριστιανῶν στά παγκόσμια τεκταινόμενα μέ σαφεῖς οὐμανιστικές προϋποθέσεις. Στό ἐνδιαφέρον γιά παραμονή στή χριστιανική ἀλήθεια, ἐπικράτησε ἡ κοσμική λογική διασφάλισης κεκτημένης ἰσχύος καί ἀνάκτησης ἀπολεσθείσης ἐπιρροῆς.
  • Ἐμφανής ἦταν ἡ σύμπλευση μέ τίς μεθοδεύσεις τῆς νέας τάξης σε ὅτι ἀφορᾶ τή δραστική ἀποδυνάμωση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας τῶν κρατῶν, ὑπέρ τῆς ἐγκαθίδρυσης μίας παγκόσμιας ἡγεμονίας.
  • Τό αἴτημα  σύναψης ἑνός νέου παγκόσμιου «κοινωνικοῦ συμβολαίου» ἀποτελεῖ κατανοητή ἀντίδραση στή διαπιστούμενη ἐπέκταση τῆς παγκοσμιοποίησης. Ὡστόσο, ἡ ἐπιθυμία συμμετοχῆς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας σέ κοινωνικές συμμαχίες καί μάλιστα παγκοσμίου βεληνεκοῦς ὑποδηλώνει, ἄν μή τί ἄλλο, τήν μή κατανόηση τοῦ χριστιανικοῦ μηνύματος. Στήν ὀρθόδοξη ἔκφρασή του, αὐτό οὐδέποτε ὑπῆρξε προϊόν διαπραγματεύσεων.
  • Γίνεται φανερό ἐπίσης ὅτι ἡ παπική ἕδρα κινεῖται ὡς μία δύναμη ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖ νά ἀναλάβει κυρίαρχο ρόλο στήν νέα τάξη πραγμάτων. Ἡ ἀναζήτηση συμμαχιῶν, μέ σκοπό τήν ἐνίσχυση τῆς διαπραγματευτικῆς της ἰσχύος πραγματοποιεῖται πλέον μέ τρόπο εὐθύ καί χωρίς περιστροφές.
  • Γιά ἄλλη μία φορά ἐπιβεβαιώνεται ὅτι ἡ Οὐνία δέν εἶναι κάποιου εἴδους ἱστορική σύμπτωση. Ἀντιθέτως ἀποτελεῖ φυσικό ἑπόμενο τῆς ἱεραρχικῆς ἀντίληψης πού ἔχει ὁ ἀσύστολα ἐπεκτατικός Καθολικισμός.
  • Ὡς παράδειγμα μετάφρασης τῆς θεολογικῆς γλώσσας σέ μία παγκόσμια ἀποδεκτή φιλοσοφική γλώσσα πού νά εἶναι κοσμικά κατανοητή, προτάθηκε ἡ προτίμηση χρήσης ἀνθρωπιστικῶν (π.χ. ἀνθρώπινη ἀξιοπρέπεια) καί ψυχολογικῶν ὅρων. Μήπως ὅμως μέ αὐτόν τόν τρόπο ἡ χριστιανική διδασκαλία γίνεται ἀπελπιστικά ρηχή;
  • Τά ἀναφερόμενα στήν ἐκδήλωση δικαιώνουν ἐκείνους πού ἀντιδροῦν κατά τῆς κάρτας τοῦ πολίτη καί τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης γιά λόγους θρησκευτικῆς συνείδησης. Ἐνῶ τό Κράτος ἀρνεῖται τό συσχετισμό τῶν πραγμάτων αὐτῶν μέ τή θρησκευτική πίστη καί ἡ Σύνοδος τόν ὑποβαθμίζει, ἐμφανίζονται οἱ Ρωμαιοκαθολικοί νά τόν ἐπιβεβαιώσουν τοποθετώντας τούς Χριστιανούς στό τραπέζι τῆς παγκόσμιας διακυβέρνησης.
  • Ἡ προοπτική μίας παγκόσμιας διακυβέρνησης ἀπό ἕναν χαρισματικό ἀνώτατο ἡγέτη μέ ὁλοκληρωτική κοσμική καί θρησκευτική ἐξουσία δέν μπορεῖ νά μήν ἐνοχλεῖ τούς Χριστιανούς. Ὅμως, καί θέτοντας στήν ἄκρη τίς σχετικές ἀναφορές περί Ἀντιχρίστου, μπορεῖ νά ὑπάρξει τέτοια ἐξέλιξη χωρίς νά καταπατῶνται βασικά ἀνθρώπινα δικαιώματα;

T.K.

Σχόλια Ν.Π.:

1. Σύμφωνα με Το Βήμα (1/6/11) η εκδήλωση διοργανώθηκε από τους Έλληνες Ιησουίτες. Ωστόσο η σχετική ανακοίνωση της Μονής Πατέρων Ιησουιτών (greekjesuits.blogspot.com) παρουσιάζει την εκδήλωση με τρόπο που να μην τους συνδέει.

2. Σχετικά με το θέμα αυτό μπορείτε να διαβάσετε επίσης:

Orthodoxia-net: Οικουμενισμός και παγκοσμιοποίηση

 π. Νικόλαος Λουδοβίκος: Παγκοσμιοποίηση και Ορθοδοξία (Αντίβαρο – 10.12.10)

Το Βήμα (1/6/11): Επιστροφή στον χριστιανισμό; Συζήτηση μεταξύ του ιησουίτη ιερέα Πιέρ ντε Σαρεντενέ, διευθυντή του γαλλικού περιοδικού Etudes, και του Σταύρου Ζουμπουλάκη, διευθυντή του περιοδικού Νέα Εστία

Advertisements
This entry was posted in Αντίλογοι and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s