Γιατί αρνείται η Γερμανία την εκτύπωση νέου χρήματος

Γιατί απαιτεί η Γερμανία με τέτοιο πείσμα και επιμονή την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία, και γιατί θέτει υπό επιτήρηση τα πιο χρεωμένα κράτη της ευρωζώνης;  Οι μνήμες του μεσοπολέμου και ο υπερπληθωρισμός της δεκαετίας του 1920 καθορίζουν τη Γερμανική πολιτική και έχουν σημαδέψει τη χώρα.

Οι Γερμανοί τρομάζουν και μόνο στο άκουσμα της λέξης υπερπληθωρισμός. Η Δημοκρατία της Βαϊμάρης (1921-24) και η καταστροφή που εξανέμισε τις οικονομίες του λαού εκείνη την εποχή, είναι τόσο βαθιά ριζωμένες στη συλλογική μνήμη των γερμανών, που διαμορφώνουν ακόμη τον τρόπο που σκέφτονται για το ευρώ.

Ο καλπάζων πληθωρισμός της δεκαετίας του 1920, όταν οι τιμές διπλασιάζονταν κάθε ημέρα, ήταν το αποτέλεσμα των προσπαθειών της Ράιχσμπανκ, της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας μέχρι το 1945, να «μονεταρίσει» τα κυβερνητικά χρέη που είχαν διογκωθεί από τις αποζημιώσεις για τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τυπώνοντας χρήμα για να τα αγοράσει εξ ολοκλήρου ή κατά το μεγαλύτερο μέρος.

Χαρτονόμισμα 50 εκατομμυρίων μάρκων το 1923

Στα τέλη του 1923, ένα λίτρο γάλα κόστιζε 26 δισ. μάρκα και ένα καρβέλι ψωμί 105 δισεκατομμύρια. Το να βγεις για ψώνια σήμαινε ότι έπρεπε να κουβαλάς, σε καροτσάκια και καλάθια, βουνά τα μετρητά, σε τέτοιες ποσότητες που οι μαγαζάτορες ζύγιζαν τα λεφτά αντί να τα μετρούν.

Όσο ο πληθωρισμός κάλπαζε και η ανεργία αυξανόταν, το πολίτευμα διολίσθαινε σταδιακά προς αυταρχικότερες εκδοχές του. Και όταν οι ηγεσίες της παραδοσιακής δεξιάς αποδέχθηκαν τον Χίτλερ ως ισότιμο συνομιλητή προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία, η κατάλυση της δημοκρατίας ήρθε ως τυπική διαδικασία. Σε αυτό το πλαίσιο η περίοδος της Βαϊμάρης είθισται να εξετάζεται αποκλειστικά ως μήτρα του ναζισμού.  Ο Αδόλφο Χίτλερ επιχείρησε να καταλάβει για πρώτη φορά την εξουσία με το πραξικόπημα της μπυραρίας στο Μόναχο, όταν ο υπερπληθωρισμός είχε φτάσει στο ζενίθ, το 1923.

Χαρτονόμισμα 1000 μάρκων που σφραγίστηκε ως 1 δισεκατομμύριο μάρκα
Μετάλλιο στη μνήμη του υπερπληθωρισμού το 1923 στην Γερμανίας. Η χάραξη έχει ως εξής: «Στις 1 Νοεμβρίου του 1923, 1 κιλό ψωμί κοστίζει 3 δις, 1 κιλό κρέας: 36 δισ, 1 ποτήρι μπύρα:.4δις»
Τα χαρτονομίσματα είχαν χάσει τόσο πολύ την αξία τους, που χρησιμοποιούνταν και ως ταπετσαρία.
Παιδιά παίζουν με τα χαρτονομίσματα

antikleidi

Advertisements
This entry was posted in Ενδιαφέροντα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s