Οταν ΑΕΚ – ΠΑΟ βγήκαν στους δρόμους κατά των κατακτητών

Στην αγωνιστική δράση του Σαββατοκύριακου ξεχωρίζει η αυριανή αναμέτρηση ανάμεσα στην ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό. Το κορυφαίο «αθηναϊκό ντέρμπι» που κατέχει το ρεκόρ προσέλευσης για ποδοσφαιρικό παιχνίδι ελληνικού πρωταθλήματος, καθώς το 1983 το παρακολούθησαν περισσότεροι από 74 χιλιάδες θεατές στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Από ιστορικής άποψης, όμως, η σημαντικότερη αναμέτρηση μεταξύ των δύο ομάδων… δεν έχει διεξαχθεί ποτέ. Γυρνώντας τον χρόνο πίσω στο 1942 επί γερμανικής Κατοχής, οι Ελληνες αθλητές στίβου οργανώθηκαν, δημιουργώντας την Ενωση Ελλήνων Αθλητών στην οποία με τον καιρό προσχώρησαν και αθλητές από άλλα σπορ, συμπεριλαμβανομένων και ποδοσφαιριστών.

Ο λόγος ύπαρξης της Ενωσης ήταν η οργάνωση μιας υποτυπώδους αθλητικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια της Κατοχής, καθώς και η ενίσχυση συναθλητών τους που έπασχαν από ασθένειες ή είχαν τραυματιστεί σοβαρά στον ελληνοϊταλικό πόλεμο.

Στο πλαίσιο αυτών των ενεργειών, ορίσθηκε το 1942 ένας φιλικός αγώνας μεταξύ Παναθηναϊκού και ΑΕΚ στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ενίσχυση των νοσηλευομένων στο νοσοκομείο «Σωτηρία».

Ολοι οι παίκτες των δύο ομάδων δέχθηκαν να συμμετάσχουν και 20 χιλιάδες φίλαθλοι κατέκλυσαν το γήπεδο, σε μια αναμέτρηση που θα έκανε τους ανθρώπους να ξεφύγουν έστω και για λίγο από τις δύσκολες μέρες που διήνυε η πατρίδα μας εκείνη τη ζοφερή εποχή. Πολλοί ήταν εκείνοι που δεν πρόλαβαν να προμηθευτούν εισιτήριο, ωστόσο έδωσαν χρήματα από το υστέρημά τους προκειμένου να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η αξιέπαινη προσπάθεια τόσο της Ενωσης όσο και των ομάδων, στηρίζοντας με την παρουσία τους επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Παρά τις περί του αντιθέτου δεσμεύσεις, οι Γερμανοί λίγη ώρα πριν από την έναρξη του αγώνα, απαίτησαν μέρος των εσόδων, ορίζοντας μάλιστα και Αυστριακό διαιτητή που ήταν αξιωματικός των δυνάμεων της Κατοχής. Κάτι τέτοιο δεν έγινε δεκτό από τους αρχηγούς των  δύο ομάδων Τάσο Κρητικό (ΠΑΟ) και Κλεάνθη Μαρόπουλο (ΑΕΚ).

Οι αρχηγοί ενημέρωσαν τους συμπαίκτες τους οι οποίοι διασκορπίστηκαν σε όλες τις θύρες του γηπέδου προκειμένου να ενημερώσουν και τους φιλάθλους για την απόφαση των ποδοσφαιριστών. Στις συζητήσεις με τους φιλάθλους, μετέφεραν την άποψη που εξέφραζαν στο σύνολό τους όλοι οι αθλητές: Πως αν ο αγώνας διεξαγόταν, επί της ουσίας θα έμοιαζε σαν αποδοχή των γερμανικών απαιτήσεων και κυρίως συμφωνία με τους κατακτητές. Κάτι τέτοιο θα επισκίαζε την έννοια και τη δυναμική της πρωτοβουλίας, όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά. Στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι φίλαθλοι συμφώνησαν.

Οι πιο θερμόαιμοι, μάλιστα, εισήλθαν στον αγωνιστικό χώρο και φώναζαν συνθήματα κατά των Γερμανών, με την ένταση να ανεβαίνει επικίνδυνα. Οι αντιδράσεις περιορίστηκαν, εντός γηπέδου, έπειτα από παρέμβαση των κατοχικών δυνάμεων.

Υστερα από αυτήν την εξέλιξη, οι φίλαθλοι ενώθηκαν με εκείνους που είχαν μείνει εκτός γηπέδου και ξεκίνησαν μια μεγαλειώδη διαδήλωση κατά της γερμανικής Κατοχής με τελικό προορισμό την Ομόνοια.

Η εν λόγω διαδήλωση ήταν από τις πρώτες αντιναζιστικές εκείνης της περιόδου και είχε ως αφορμή έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ανάμεσα στις δύο αθηναϊκές ομάδες.

katimerini

Advertisements
This entry was posted in Επιλογές and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s