Γεώργιος Καίσαρης – Το Αείμνηστο Ανάργυρο «Σπουργιτάκι» (+14.1.2013)

Ἦταν πρῶτος πάντα σὲ κάθε κοινωνικὴ ἐκδήλωσι. Ἀκόμη καὶ ὅταν οἱ ἀναρχικοὶ καὶ οἱ γνωστοὶ ἄγνωστοι ἔκαψαν τὴν MARFINμὲ ἀνθρώπινα θύματα καὶ οἱ πάντες εἶχαν ἀδειάσει τὴν Πλατεία Συντάγματος, ὁ μοναδικός, ποὺ ἐβάδιζε πρὸς τὰ ΜΑΤ «κουτσαίνοντας» ἦταν τὸ «σπουργιτάκι» κρατώντας τὴν μύτη του, γιὰ νὰ σωθῇ ἀπὸ τὰ χημικά…

Ὁ γράφων τὶς ὀλίγες αὐτὲς γραμμές ἐγνώρισε τὸ «σπουργιτάκι» ἐδῶ καὶ 65 ἔτη, ὅταν τὸ «σπουργιτάκι» ἦταν Καθηγητὴς καὶ Διευθυντὴς τῆς Σχολῆς «ΕΡΓΑΝΗ ΑΘΗΝΑ» τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Ἀπὸ μικρὸ παιδάκι ἔπαθε ἀγκύλωσι τὸ ποδαράκι του, διότι δὲν εἶχε 100 δρχ. νὰ πάῃ στὸν ἰατρὸ καὶ νὰ θεραπευθῇ ἀπὸ τὴν ὀστεομυελίτιδα.

Μία ζωὴ ὁλόκληρη ἐζοῦσε ἀσκητικώτατα καὶ διῆλθε τὸν βίο του εὐεργετῶν τὸν κάθε πλησίον.

Περισυνέλλεγε τοὺς ἄστεγους Ἕλληνες ἀπὸ τὶς ὁδοὺς καὶ τὶς πλατεῖες, τοὺς ἐφιλοξενοῦσε στὸ σπίτι του στὸ Καματερὸ καὶ αὐτὸς εἶχε τοποθετήσει σανίδες ἐπάνω σὲ ἕνα μεγάλο εὐκάλυπτο καὶ κοιμόταν ἐκεῖ «σὰν πουλάκι». Ἔβαζε νάυλον γύρω του, γιὰ νὰ προστατεύεται ἀπὸ τὰ ἀνεμοβρόχια καὶ τὸ κρύο καὶ διενυκτέρευε στὸν εὐκάλυπτο ὡς πτηνό.

Δυστυχῶς φανατίσθηκε ἀπὸ τοὺς οἰκολόγους, οἱ ὁποῖοι δὲν τοῦ ἐπέτρεπαν οὔτε αὐγὰ καὶ τυρὶ νὰ τρώῃ. Ἐφήρμοζε εἰς τὸ ἄκρως ἄωτον τὸ «ἵνα μὴ τί ἀπόλειται». Τοῦ παρεχωρήσαμε δωρεὰν χώρους νὰ διαμένῃ. Ἐπειδὴ ὅμως συγγενεῖς καὶ φίλοι δὲν ἔδειξαν καθόλου ἐνδιαφέρον νὰ τὸν καθαρίζουν καὶ περιποιοῦνται, τοῦ ἐκαθαρίζαμε ἐμεῖς μὲν τοὺς χώρους, πλὴν ὅμως δυστυχῶς δὲν ἠδυνήθημεν νὰ τοῦ ἐπιβάλλωμεν τὰ τρώγῃ.

Συγγενὴς ἐρχόταν στὴν Ἀθήνα, ἔκανε «ἀφαίμαξι» τῶν συντάξεών του καὶ τοῦ ἄφηνε μόνο ἐλάχιστο «χαρτζιλίκι», τὸ ὁποῖο τὸ «σπουργιτάκι» διέθετε γιὰ νὰ ἀγοράζῃ καὶ νὰ δωρίζῃ σὲ φίλους καὶ ἐχθρούς εἰκόνες καὶ πληθώρα ἄλλων ἀγαθῶν. Τὴν τελευταία φορά, ὅταν τέλος Δεκεμβρίου ἦλθε στὴν Ἀθήνα νὰ εἰσπράξῃ τὶς συντάξεις ὁ συγγενής, ἀρκέστηκε νὰ πῇ ὅτι ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ σὲ Νοσοκομεῖο καὶ ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν Ἀθήνα χωρὶς οὔτε κἂν νὰ μεριμνήσῃ γιὰ τὴν εἰσαγωγή του. Μέσα Ἰανουαρίου ἐπανῆλθε γιὰ νὰ εἰσπράξῃ καὶ πάλι συντάξεις καὶ ἀδιαφόρησε παντελῶς, ποῦ θὰ πάῃ ὁ ταλαίπωρος Γεώργιος. Τὸ «σπουργιτάκι» μετὰ τὴν ἐξαφάνισι τοῦ συγγενοῦς ἀπεβίωσε 2 ὧρες μετὰ τὴν ἔξοδό του ἀπὸ τὸ «Νοσοκομεῖο» …. ἐφαρμοζομένης τῆς λαϊκῆς ρήσεως : «τώρα ποὺ συνήθισε ὁ γάϊδαρός μου νὰ μὴ τρώῃ, ψόφησε»…

Ἔκτοτε τὸ «σπουργιτάκι» παρέμεινε ἀζήτητο ἐπὶ 5 ἡμέρες στὸ Σισμανόγλειο.

Τελικῶς ὁρίσθη ἡ ἐξόδιος  ἀκολουθία νὰ τελεσθῇ τὸ Σάββατο 19.1.2013 καὶ ὥρα 11.15 στὸ μικρὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου στὸ Κοιμητήριο Ζωγράφου.

Τὴν 23.2.2013 θὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Φωτεινὴ Γραμμή τὸ σαρανταήμερο μνημόσυνο τοῦ ἀειμνήστου ἰδεολόγου καὶ ἀνιδιοτελοῦς ἀγωνιστὴ Γεωργίου στὸν Ἱερὸ Ναὸ Χρυσοσπη-λαιωτίσσης Αἰόλου 60- Ἀθήνα.

Ὅλοι οἱ γνωρίσαντες τὸ ἀνιδιοτελέστατο, λίαν ἐποικοδομητικὸ μέλος τῆς κοινωνίας, φιλεύσπλαχνο καὶ ἀσκητικὸ «σπουργιτάκι», ἄς προσέλθουν νὰ συμπροσευχηθοῦμε γιὰ ἀνάπαυσι τῆς ψυχῆς του καὶ νὰ χαίρῃ καὶ ἀγάλεται ἀπὸ ἐκεῖ, ποὺ εἶναι, διότι δὲν ξεχάσαμε καὶ δὲν θὰ ξεχάσουμε ποτὲ τὶς τόσες σπάνιες ἀρετές του καὶ θὰ τὸν μιμούμεθα σὲ ὅ,τι καλὸ εἶχε, «κρούωντας τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου» σὲ μερικούς, ποὺ εἶναι ἐξτρεμιστὲς συμπεριφερόμενοι, ὅπως ὁ Χότζας πρὸς τὸν γάϊδαρό του.

Κατωτέρω ἀναρτοῦμε τὸ βιντεάκι «Τα πλούτη τους …και η φτώχεια μας!» μὲ πρῶτο εἰκονιζόμενο τὸ «ἀνάπηρο σπουργιτάκι».

Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι, ἐνῷ ἦταν ἐπὶ 88 ὁλόκληρα ἔτη ἀνάπηρο, δεκάδες φορὲς οἱ περιβόητες Ἐπιτροπὲς πρὸς βεβαίωσι τῆς ἀναπηρίας του τὴν ἀρνοῦνταν, διότι τὸ φακελάκι, ποὺ λάμβαναν, δὲν ἦταν «παχυλό».

Ἔτσι γίνεται συνήθως, ὑγιέστατοι ἄνθρωποι χαρακτηρίζονται ὡς δῆθεν τυφλοί, παραπληγικοί, τετραπληγικοὶ καὶ τὰ λοιπὰ καὶ πραγματικὰ ἄκρως ἀνήμποροι ἄνθρωποι νὰ χαρακτηρίζωνται ἀπὸ κακούργους καὶ εἰδεχθέστατους ἐγκληματίες τῶν διαφόρων Ἐπιτροπῶν, ὡς δῆθεν ὑγιεῖς ἢ μὴ ἔχοντες τὰ ἀπαιτούμενα ποσοστὰ ἀναπηρίας…

Τὸ νὰ ἐκμεταλλευθῇ κάποιος κάποιους πλουσίους ἢ πλούσιες, ποὺ εἶναι «ψοφοδεεῖς» στὴν ματαιότητα, μπορεῖ νὰ τοὺς δικαιολογήσῃ ἡ συνείδησί μας. Τὸ νὰ ἐκμεταλλεύωνται ὅμως τὴν ταλαιπωρία ἄκρως δεινοπαθούντων συνανθρώπων μας, αὐτὰ τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν παύουν νὰ εἶναι ἄνθρωποι καὶ καταντοῦν δίποδα, ἀνόητα, λαίμαργα καὶ ἄπληστα κτήνη καὶ ὄχι ἐπιστήμονες καὶ ἐφαρμόζεται τὸ ἀρχαῖο γνωμικό : «ἐπιστήμη χωριζομένης ἀρετῆς πανουργία οὐ σοφία φαίνεται» …

 Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ ἀειμνήστου Γεωργίου Καίσαρη.

fotgrammi

Advertisements
This entry was posted in Μέλισσα Ισοκράτη and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s